|
۲۵ مهر ۱۳۹۰ ساعت: ۱۲:۲۰ ب.ظ
نارضایتی تبدیل بهناامیدی شد، جنبشوالاستریت آغاز شد
جنبش تسخیر والاستریت وارد سومین هفته خود شده و امریکاییهایی که معتقد هستند منشأ همه گرفتاریهایشان بانکداران هستند و اکنون نیز سرمایههایشان را در بورس از دست دادهاند خیابان والاستریت نیویورک را که محل استقرار ساختمان بزرگترین بورس دنیا است، تسخیر کردهاند. به گزارش رجانیوز، تجمعهای ضد سرمایهداری در روز شنبه ۱۵ اکتبر بنا بر [...]
جنبش تسخیر والاستریت وارد سومین هفته خود شده و امریکاییهایی که معتقد هستند منشأ همه گرفتاریهایشان بانکداران هستند و اکنون نیز سرمایههایشان را در بورس از دست دادهاند خیابان والاستریت نیویورک را که محل استقرار ساختمان بزرگترین بورس دنیا است، تسخیر کردهاند.
به گزارش رجانیوز، تجمعهای ضد سرمایهداری در روز شنبه ۱۵ اکتبر بنا بر وعده و هماهنگیهای قبلی معترضان در سراسر امریکا نیز افزایش یافت و جنبش والاستریت که تاکنون چندان فراگیر نشده، میرود که فصل جدیدی را تجربه کند.
اما آنچه که در جنبشهای قرن ۲۱ اهمیت دارد، این است که این جنبشها بهطور غافلگیر کننده از تجمعها و تظاهراتهای کوچک آغاز شده و سپس گسترش یافته است، بهطوری که شروع این جنبشها غافلگیر کننده، توسعه آنها غیرقابل پیشبینی و تداوم آنها وابسته به نحوه مدیریت ماجرا از سوی حاکمیت است. این مدل عیناً در قیامهای بیداری اسلامی منطقه نیز قابل تطبیق است.
در عین حال، سه هفته بعد از آغاز جنبش وال استریت، به تدریج میانگین سنی افراد حاضر در تظاهراتها بالاتر رفته و میانسالهایی که ثروتشان را در بورس گذاشته اما اکنون آن را از بین رفته میبینند و مسکن نیز بهعنوان تنها سرمایهاشان در اختیار بانکها قرار گرفته است، کاملاً ناامید شدهاند.
با این وجود، اعتراضها در امریکا هنوز فراگیر و تودهای نشده و علیرغم اینکه اوباما نتوانسته وعده “تغییر” و اصلاحاتش را عملی کند، باز هم بخشی از بدنه طرفدار حزب دموکرات از ترس اینکه مبادا اعتراضهایشان منجر به روی کار آمدن مجدد جمهوریخواهان شوند، در تجمعها شرکت نمیکنند. اگرچه این ذهنیت بهشدت در جامعه امریکا در حال گسترش است که دو حزب جمهوریخواه و دموکرات در سیاستهای داخلی نیز بسیار به هم نزدیک شدهاند و سیاستهایشان به نفع شرکتهای بزرگ است و مشروعیت احزاب امریکا نیز در حال از بین رفتن میباشد.
در این شرایط، دولت امریکا نیز بیکار ننشسته و در صدد است جنبش بیسر وال استریت را که هنوز فدراسیونهای کارگری نیز به آن اضافه نشدهاند، مدیریت کند، بهطوری که آخرین خبرها حاکی است جرج سوروس که به معمار و پدر انقلابهای مخملی معروف است، عواملش را به درون معترضان نفوذ داده و قصد دارد مدیریت ماجرا را به نفع اوباما بهدست بگیرد.
همچنین دولت اوباما قوانین جدیدی برای کنترل فیسبوک و توئیتر وضع کرده و چند ماه پیش بهدنبال تحولات منطقه برای مدیریت این تحولات وارد مذاکره شده بود.
این در حالی است که آنچه اکنون اهمیت زیادتری پیدا کرده، تبدیل شدن نارضایتی امریکاییها به ناامیدی است، بهطوری که میانگین درآمد خانوار در امریکا ماهیانه حدود ۲۵۰۰ دلار است اما حدود ۱۵۰۰ دلار آن برای قسط مسکن میرود و یک خانواده چهار نفره نیز ۱۷۰۰ دلار باید حق بیمه بدهد. معترضان وال استریت در شعارهایشان میگویند ما برده حقوق شدهایم و سرمایههایمان نیز همگی برای شرکتها و بانکها بلوکه شده است.
امریکا با بدهی ۱۵ هزار میلیارد دلاری بزرگترین بدهکار بانکی است و سالانه فقط هزار میلیارد دلار کسری بودجه دارد که بخش عمدهای از آن را با فروش اوراق قرضه جبران میکند؛ اوراق قرضهای که عمدهترین خریداران آن یعنی چین، ژاپن و عربستان نیز امروز در مورد ادامه خریدهایشان تردیدهای جدی دارند.
نکته قابل توجه دیگر در جریان جنبش والاستریت، بایکوت و سانسور تجمعها در رسانههای امریکایی است. مدیران اصلی این رسانهها در واقع همان بانکدارها و سرمایهدارهایی هستند که امروز معترضان علیه آنها شعار میدهند، بنابراین، طبیعی است بهعنوان نمونه فاکس نیوز در حالی که علیه مرداک شعار داده میشود، اعتراضها در والاستریت و سایر ایالتهای امریکا را بایکوت کند.
جامعه امریکایی اگرچه نسب به نحوه سیاستگذاری در دولت نیز حساسیت ویژهای ندارد اما بهتدریج نسبت به نفوذ صهیونیستها بر اقتصاد، سیاست و رسانههای این کشور هوشیار شده و نارضایتیهایی نیز از این ناحیه دارد.
|
نظرات کاربران:
1- گزینه های ستاره دار الزامی هستند.2- ایمیل شما محرمانه خواهد بود.